آغاز پیدایش شیعه را که برای اولین بار به شیعه علی(ع) معروف شد، همان زمان رسول خدا باید دانست:
1- پیامبر اعظم در اولین روزهای بعثت که به نص صریح قرآن ماموریت یافت که خویشان ونزدیکان خود را به دین اسلام دعوت کند، صراحتا به ایشان فرمود هرکس از شما در ایمان به من بر دیگرا سبقت گیرد، وزیر و جانشین و وصی من است.مطابق کتب تاریخی و سیره نویسی و حدیث، علی (ع) اولین کسی بود که پیش از همه مبادرت نمود و اسلام را پذیرفت و پیامبر اسلام هم ایمان او را پذیرفت و وعدههای خود را تقبل نمود. و عادتا محال است که رهبر نهضتی در اولین روزهای نهضت و حرکت خود، یکی از یاران خود را به وزارت و جانشینی خود انتخاب نکند و یا اینکه پس از انتخاب، او را به دشمنان و دوستان و یارانش معرفی نکند. و یا اینکه پس از معرفی او، در تمام مراحل زندگی و دعوت خود، او را از تمام وظائف وزیری و جانشینی، معذول دارد و هیچگونه فرقی میان او و دیگرا نگذارد. ( در ذیل این حدیث علی (ع) میفرماید: من از همه کوچکتر بودم. عرض کردم من وزیر تو میشوم. پیغمبر دستش را به گردن من گذاشته و فرمودند این شخص برادر و وصی و جانشین من میباشد. باید از او اطاعت نمائید. مردم میخندیدند و به ابوطالب میگفتند ترا امر کرد که از پسرت اطاعت کنی! تاریخ طبری ج 2 ص 63- تاریخ ابیالفدا ج 1 ص 116- البدایه و النهایه ج 3 ص 39 – غایه المرام ص 320 )
2- پیغمبر اعظم در چندین روایت مستفیض و معتبر و متواتر که شیعه و سنی آنرا روایت کردهاند تصریح فرمودهاند که علی علیهالسلام در قول و فعل خود، از خطا و معصیت، مصون است و هر سخنی که بگوید و هر فعلی که انجام دهد، با دعوت دینی مطابقت کامل دارد و داناترین مردم است به معارف و شرایع اسلام( ام سلمه میگوید: پیغمبر فرمودند: علی همیشه با حق و حق و قرآن نیز همیشه با علی است. این حدیث از 15 طریق از اهل سنت و 11 طریق از شیعه نقل شده! و ام سلمه و ابن عباس و ابوبکر و عایشه و علی و ابو سعید خدری و ابو ایوب انصاری و ابو لیلی از راویان آن هستند. غایه المرام بحرانی ص 539 و 540)
3- علی علیهالسلام خدمات گرانبهایی انجام داده و فداکاریهای شگفت انگیزی انجام داده. مانند خوابیدن در بستر پیامبر در شب هجرت و فتوحاتی که در جنگهای بدر و احد و خندق و خیبر بدست وی صورت گرفته است که اگر نقش ایشان در یکی از این میادین را نادیده بگیریم، چه بسا اسلام و اسلامیان به وسیله دشمنان به خطر میافتادند.
4- جریان غدیر خم که در آن رسول خدا، علی علیالسلام را به ولایت عامه مردم منصوب و معرفی کردند و او را مانند خود متولی قرار دادند.
بدیهی است اینچنین امتیازات و فضائل اختصاصی دیگر که مورد اتفاق همگان بود و علاقه مفرطی که پیامبر به علی (ع) داشتند، طبعا عدهای از یاران پیامبر را که از شیفتگان حقیقت و فضیلت بودند، بر این وامیداشت که علی (ع) را دوست داشته و به دورش گرد آیند و از وی پیروی کنند. همچنانکه عدهای را حسد و کینه از آن حضرت دور میکرد!
گذشته از همه اینها نام ( شیعه علی) و ( شیعه اهل بیت) در سخنان پیامبر بسیار دیده میشود. ( جابر میگوید: نزد پیغمبر بودیم که علی(ع) از دور نمایان شد. پیغمبر خدا فرمودند: سوگند به کسی که جانم به دست اوست این مرد و شیعیانش در قیامت رستگار خواهند بود.
ابن عباس میگوید: وقتی آیه « ان الذین آمنوا و عملوا الصالحات اولئک هم خیر البریه»نازل شد، پیغمبر به علی فرمود : مصداق این آیه تو و شیعیانت هستید که در قیامت خوشنود خواهید بود و خدا هم از شما راضی است. این دو حدیث و تعداد بیشمار دیگر در کتب الدر المنثور ج 1 ص 139 و غایه المرام ص 326 آمده است.)
